Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23327 K.2025/23207

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi gereği hükmedilen cezaların miktarları itibarıyla reddine karar verilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "Yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesinin vermiş olduğu kararların kabul edilemez nitelikte olduğuna, müvekkilinin ...

Üniversitesinde öğrenci olduğuna, maddi anlamda problemleri olduğuna, bu nedenle kalacak yeri olmadığı için 7/24 açık olan üniversitenin kütüphanesinde kaldığına, yurt için başvuru yaptığına ama çıkmadığına, bu denli zorluklar içerisinde psikolojisinin bozulduğuna ve maddi sıkıntıları da üstüne gelince kütüphanede bulunan dizüstü bilgisayarları çalmaya karar verdiğine, yapmış olduğu eylemden ötürü pişman olduğuna, bu nedenle Yerel Mahkeme kararının bozularak müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;