Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23341 K.2024/20393

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.10.2017 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 21.12.2018 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı suça sürüklenen çocuk ile birlikte, 23.12.2010 tarihinde gece saat 02.00-03.00 sıralarında katılanların iş yerlerine girerek hırsızlık yapması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 31/2. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturduğu, bu suç için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 10 yıl 15 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 23.12.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,