Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23402 K.2024/4833

Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87741 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, inceleme konusu Bakırköy

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/167 esas sayılı dosyasına ilişkin yargılama esnasında 16/06/2017 tarihli celsede katılan ...'nın alınan beyanında hem hırsızlık hem de mala zarar verme suçlarından doğan tüm zararlarının sanıklar tarafından karşılandığını beyan ettiği nazara alındığında, sanık ...'ın nitelikli hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/09/2017 tarihli ve 2016/167 esas, 2017/270 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 01/03/2018 tarihli ve 2018/151 esas, 2018/416 karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi ile kesinleşmiş bulunması karşısında, kanun yararına bozma incelemesine konu edilmesine kanuni imkan bulunmamakla birlikte, bu yönden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 308/A maddesi kapsamında anılan Dairenin kararına karşı itiraz kanun yoluna başvurulması gerektiği gözetilerek yapılan incelemede, Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde,

katılanın 16/06/2017 tarihli celsedeki tüm zararlarının karşılandığına ilişkin beyanı esas alınarak, sanıklar haklarında etkin pişmanlık hükümlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. 1. Sanık ... hakkında hırsızlık suçu bakımından kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde.

Katılanın kullanmış olduğu aracın ikametinin önünde cadde üzerinde park hâlinde iken gece vakti sayılan 23.00-24.00 sıralarında camı kırılmak suretiyle içerisinden çeşitli marangozluk malzemelerinin çalınmasından sonra, aynı gece saat 03.00 sıralarında, kolluk görevlilerinin şüphe üzerine sanıkların bulunduğu ticari aracı durdurması üzerine, aracın bagajında yapılan aramada katılanın aracından çalınan malzemelerin tümünün ele geçirildiği, sanıkların bahse konu malzemelerin kendilerine ait olduğunu söylemeleri üzerine,

şüphe üzerine malzemelere el konulduğu ve katılanın aracından hırsızlık olayı olduğunun anlaşılması üzerine katılanın kovuşturma aşamasındaki 17.05.2016 tarihli beyanında da belirttiği üzere, tüm malzemelerin sanıkların yer göstermesi veya bu konuda herhangi bir girişimleri olmaksızın katılana teslim edildiği, bu itibarla sanık ... hakkında hırsızlık suçu bakımından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla. Bakırköy

16. Asliye Ceza Mahkemesinin sanık ... hakkında hırsızlık suçu bakımından istinaf edilmeksizin kesinleşen 21.09.2017 tarihli ve 2016/167 Esas, 2017/270 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 2. Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;

II. GEREKÇE

Sanıkların katılanın park halindeki aracının sağ açılır bagaj kapı camını kırarak hırsızlık yapmaları şeklinde gerçekleşen olayda, katılanın kovuşturma aşamasında alınan 16.06.2017 tarihli beyanında, camın kırılması nedeniyle oluşan 160,00 TL tutarındaki zararının sanıklar tarafından karşılandığını beyan etmesi karşısında, sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından, etkin pişmanlık koşulları oluştuğu hâlde, sanıkların cezalarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılmaması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bakırköy 16. Asliye Ceza Mahkemesinin sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından verilmekle kesin nitelikte bulunan 21.09.2017 tarihli ve 2016/167 Esas, 2017/270 Karar Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle;