Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23423 K.2024/5487

Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86794 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, sanığın gece vakti saat 02.40 civarı mağdur ...'in ikametinin çatı kısmına çıkıp çatıda bulunan ikametin elektriğinin bağlı olduğu panoya gelen elektrik kablolarını çalmak amacı ile pense ile kestiği, kabloların diğer ucunu bağlı olduğu elektrik direğinden kesip kabloları çalmak için aşağı indiği sırada mağdur tarafından yakalandığı şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın gece vakti nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan mahkumiyetinin yanı sıra mala zarar verme ve birden fazla kişi tarafından birlikte konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından da mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

1-)Mala zarar verme suçuna yönelik yapılan incelemede, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarihli ve 2021/15365 esas, 2022/17201 karar sayılı ilamında yer alan "... sanığın müştekiye ait evin çatısındaki kiremitleri zarar vermeden kaldırmak suretiyle çatıya girdiği, çatıda bulunan elektrik kablolarını çalmak amacıyla kestiği ancak hırsızlık eylemini tamamlayamadan yakalandığı olayda; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş..."şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, sanığın mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-)Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden yapılan incelemede, Dosya kapsamında, sanığın konut dokunulmazlığını ihlal etme eylemini gece vakti ve tek başına gerçekleştirmiş olmasına karşın,

sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca cezada artırım yapılarak fazla ceza tayini olunmasıda, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Sanığın Mahkemenin 20.09.2021 tarihli mahkûmiyet kararını 18.04.2022 tarihinde istinaf ettiği, Mahkemenin 20.05.2022 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verildiği, sanığın 26.05.2022 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine Mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerektiğinden inceleme konusu kararın kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 272 vd. maddeleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR