Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/23440 E. , 2025/7025 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/360 E., 2016/301 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/23440 E. , 2025/7025 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/360 E., 2016/301 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2023 tarihli ve KYB-2023/86791 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında verilen Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli kararının temyiz edilmeden kesinleşmesini takiben, sanığın suç tarihi olan 01/02/2013 tarihinde Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğunu belirtmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2020 tarihli kanun yararına bozma talebinin ileri sürülen gerekçenin yargılamanın yenilenmesi sebebi olabileceğinden bahisle reddine dair Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 30/10/2020 tarihli ve 2020/20625 esas, 2020/11484 karar sayılı ilamını müteakip, hükümlüye verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 38. maddesinde yer alan azmettirme delaleti ile verildiği gerekçesi ile yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli 04/12/2020 tarihli ve 2014/360 esas, 2016/301 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2020 tarihli ve 2020/992 değişik iş sayılı kararının verildiği anlaşılmakla, 1-Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli ve 2014/360 esas, 2016/301 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2020 tarihli ve 2014/360 esas, 2016/301 sayılı ek kararı ve mercii kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı değerlendirilerek yapılan incelemede; Kısa kararın verildiği 28/04/2016 tarihli oturumda başka suçtan Mersin E Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek veya ses ve görüntülü bilişim sistemi (SEGBİS) aracılığı ile savunması alınmadan, savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde, 2- Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/12/2020 tarihli ve 2020/992 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Sanığın suç tarihinde ceza infaz kurumunda olduğundan bahisle yargılamanın yenilenmesi talebinin, sanığın üzerine atılı suçlardan 5237 sayılı Kanun'un 38. maddesi delaleti ile mahkumiyetine karar verildiğinden bahisle reddi ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de, sanığın 01/02/2013 tarihinde gerçekleşen nitelikli hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını asli fail olarak işlediği kanaati ile 5237 sayılı Kanun'un 37. maddesi delaleti ile mahkumiyetine ilişkin asıl karar olan Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/04/2016 tarihli kararına uygun olmayan gerekçe ile ek karar verilmesi ve sanığın, Mersin (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 14/01/2013 tarihli ve 2013/4 değişik iş sayılı kararı ile 14/01/2013 tarihinden 29/03/2013 tarihine kadar Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunduğu, dolayısıyla 01/02/2013 tarihinde gerçekleşen gece vakti hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal etme olayına asli fail olarak iştirak ettiğinden bahisle mahkumiyetine karar verildiği, sanığın suç tarihinde kapalı ceza infaz kurumunda bulunduğundan 01/02/2013 tarihindeki suçları işlemesinin fiilen imkansız olduğu gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Hükümlünün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2020 tarihli ve 2014/360 Esas, 2016/301 Karar sayılı ek kararı ile bu karara itiraz üzerine verilen Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2020/992 Değişik İş sayılı kararının, asıl kararın kanun yararına bozulması hâlinde yok hükmünde olacakları değerlendirilerek yapılan incelemede; Hüküm tarihinde Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu UYAP kayıtlarından anlaşılan hükümlüye duruşmalardan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 28.04.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlünün mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2014/360 Esas, 2016/301 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin kabulü sonucu verilen karar itibarıyla 2 No.lu kanun yararına bozma istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.