Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23443 K.2024/3607

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/1608 Esas, 2022/1757 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan üç kez dört ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanığa 23.12.2022 tarihinde son bildirdiği adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine karşın, sanık tarafından temyiz edilmemesi üzerine 31.12.2022 tarihinde kesinleştiği, sanığın karar ve tebliğ tarihlerinde cezaevinde olmadığının da anlaşıldığı,

sanığın bilahare 21.06.2023 tarihli eski hâle getirme ve temyiz istemli dilekçe sunması üzerine mahkemece 06.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanığın bu ek kararı da temyiz ettiği anlaşıldığından,

yokluğunda verilip usulüne uygun şekilde 23.12.2022 tarihinde tebliğ edilen kararı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin reddine ilişkin 06.07.2023 tarihli ve 2021/1608 Esas, 2022/1757 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, eski hâle getirme ve bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.