Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23576 K.2025/10433

Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı,

dosya içeriğine göre, Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2020 tarihli ve 2019/348 Esas, 2020/58 Karar sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk hakkında verilen atılı suçtan verilen mahkumiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli ve 2020/1098 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin,

suça sürüklenen çocukların suça konu aracı tırnak makası kullanarak açmaları ve çalıştırmaları nedeniyle eylemlerinin TCK'nın 142/2-d kapsamında kaldığı ve bu madde yönünden değerlendirme yapılmaması ve kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine karara uyularak Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/119 Esas, 2022/355 Karar sayılı dosyasında suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan yeniden verilen mahkûmiyet kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/2576 Esas, 2022/3742 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar yönünden istinaf başvurusunun esastan reddi ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen karar yönünde ise;

ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan ve vareste tutulma talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak hükmün tefhim olunduğu oturumda bizzat ya da SEGBİS yöntemi ile hazır edilmeden yokluğunda yargılama yapılarak hükümlülüğüne karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararlarının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.01.2021 tarihli ve 2020/1098 Esas, 2021/217 Karar sayılı kararı bozma ilamı, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.12.2022 tarihli ve 2022/2576 Esas, 2022/3742 Karar sayılı bozma kararları ile bozma kararı üzerine verilen Çerkezköy 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2023 tarihli ve 2023/104 Esas, 2023/173 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu,

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,