Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/23582 K.2023/5975

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2019 tarihli ve 2017/276 Esas, 2019/881 Karar sayı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.06.2021 tarihli ve 2020/31274 Esas, 2021/13096 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Kısa süreli olmayan hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olup, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 ... ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı ... yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,

bozma kararı üzerine yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafilerinin tüm, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesi gereğince maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunduğundan,

Açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2023 tarihli ve 2021/653 Esas, 2023/245 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkrasına “katılan kendisini vekille temsil ettirdiğinden,