Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2402 K.2023/1905

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2014 tarihli ve 2013/377 Esas, 2014/346 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın MERNİS adresinde doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; sanığın 06.02.2017 tarihli dilekçesi ile uzlaşma yasasından faydalanmak istediği,

dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan sanığın, kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 29.05.2019 tarihinde hükmü temyiz ettiği ve hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.