Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24267 K.2024/1615

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar tarihinde Kocaeli 1 nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık hakkında verilen hükmün, bulunduğu cezaevi aracılığıyla ... ile duruşmaya bizzat katılımı sağlanan sanığın yüze karşı tefhim edildiği, ancak sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle sanığın yanıltılması sebebiyle sanık müdafiinin 02.05.2023 tarihinde verdiği dilekçe ile hükmü temyiz ettiği ve temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında düzenlenen 21.10.2014 tarihli ve 2014/3072 soruşturma numaralı iddianame ile konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından da sanığın cezalandırılmasının istenmesine karşın, mahkemece bu suçlar ile ilgili bir işlem yapılmadığı anlaşılmakla zamanaşımı süresi içinde bu suçlardan da hüküm kurulabilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre de diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

24.10.2019 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yerinden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uygun TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,