Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25042 K.2024/2374

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesi uyarınca 1/6 oranında artırım yapılırken 2 yıl 4 ay yerine hesap hatası sonucu 2 yıl 6 ay, aynı Kanun'un 168/2. maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 3 ay, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 20 gün yerine 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,