Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24277 K.2023/6436

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, “sanık lehine ve aleyhine olabilecek tüm deliller toplanmadan hüküm kurulduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, soyut iddialara dayanılarak ceza verildiğine, somut, kesin ve net deliller bulunmaksızın sanığın mahkum edildiğine, kararın yasa ve usule aykırı olduğuna” yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere ilişkin yapılan incelemede;