Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24590 K.2025/24512

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''sanığın söz konusu suçu uyuşturucu ve uyarıcı madde etkisi altında işlediğine, sanığın samimi ikrarda bulunduğuna, sanık suça ilişkin zararı gidermek istediğine, ancak cezaevinde bulunması nedeniyle gideremediğine, suçun işlendiği tarih ve saat değerlendirilirken eksik ve yanlış değerlendirme yapıldığına, suç gece vakti işlenmediğine, suça konu malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi,

suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak ceza vermekten de vazgeçilebileceğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;