Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24653 K.2024/5488

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.09.2023 tarihli ve KYB-2023/93769 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarihli ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarihli ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere infaza ilişkin hususların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği,

Dosya kapsamına göre, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/02/2023 tarihli kararı ile tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/966 esas, 2018/240 sayılı kararı hakkında 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılmasına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulü ile sanığın anılan suçtan 6.000,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği ve artık tekerrüre esas alınamayacağından bahisle tekerrüre esas alınan anılan ilamın çıkartılmasına ilişkin karar verilmiş ise de,

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/11/2022 tarihli ve 2022/9177 esas, 2022/9409 karar sayılı ilamında yer alan "... tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkumiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür

hükümlerinin uygulanmaması, ... Bozulmasına" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen mahkumiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, İstanbul 59. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarihli kararı ile tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/966 Esas, 2018/240 Karar sayılı kararı hakkında 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılmasına yönelik Cumhuriyet Başsavcılığının talebinin kabulü ile hükümlünün anılan suçtan 6.000,00 Türk lirası ve 20,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedildiği,

bu kararın 12.06.2021 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiğinden artık tekerrüre esas alınamayacağından bahisle tekerrüre esas alınan anılan ilâmın hükümden çıkartılmasına ilişkin karar verilmiş ise de;

Uyarlama yargılaması sonucunda verilen mahkûmiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR