Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24677 K.2024/6643

Başsavcılığının 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91988 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Yargıtay

5. Ceza Dairesinin 20/09/2018 gün, 2018/4308 esas ve 2018/6004 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu iddiasıyla 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi gereğince "bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık" suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-e maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, sanığın duruşmada hazır bulundurulması, bunun mümkün olmaması durumunda ise ... sistemi aracılığıyla savunmasının alınması gerektiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196/2. maddesi gereğince talimat mahkemesince savunmasının alınamayacağı, bu nedenle talimat mahkemesince sanığa 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesinin uygulanması ihtimaline binaen alınan ek savunmanın da geçersiz olacağı belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında "başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 245/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı hâlde, 5271 sayılı Kanun'un 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Edirne