Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2468 K.2025/352

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in bozmadan sonra 22.01.2021 tarihli duruşmada müdafii bulunmaksızın alınan ifadesinde, müdafi istemediğini belirttiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı hâlde, kısa kararın açıklandığı duruşmadan önce Mahkemece re'sen sanığa barodan atanmış olan müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim edilen karar, müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, dosyada vekâletnamesi bulunmayan ve sanıkla birlikte duruşmaya da girmemiş olan anılan müdafiinin sanık hakkında verilen kararı temyize yetkisinin bulunmadığı gözetilerek,

yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmünün bizzat sanık ...'e tebliğinin gerektiği, ancak kararın sanık ...'e tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, gerekçeli kararın sanık ...'na usûlüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması hâlinde 5271 sayılı Kanun'un 35/3 ve 263/1. maddelerine göre cezaevinde bizzat kendisine okunup anlatılmak ve cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin bildirilmesi suretiyle tebliği, aksi hâlde sanığın son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması hâlinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile,