Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24774 K.2025/8532

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2020 tarihli ve 2020/541 Esas, 2020/502 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/881 Esas, 2021/2095 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümlerin,

tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemini şeriki ile işlediği anlaşıldığından konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği, soruşturma evresinde kolluk tarafından düzenlenen olay yeri inceleme raporundan pencere camı üzerinden biyometrik izler alınarak numaralandırıldığının anlaşılmakta olmasına karşın bu izler ile ilgili olarak düzenlenen raporun dosya arasına getirilmeden hüküm kurulmuş olması ve TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesinin iptal kararının dikkate alınmaması nedenleriyle bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.09.2021 tarihli ve 2021/881 Esas, 2021/2095 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen İstanbul Anadolu 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2022 tarihli ve 2021/1411 Esas, 2022/956 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,