KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/24806 E., 2025/23725 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/172 E., 2023/855 K.
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, ''olay günü tesadüfen orada olduğuna ve üzerine atılı suçu işlemediğine'' ilişkin, sanık müdafiinin temyiz isteminin ise, ''atılı suça ilişkin yeterli somut delillere ulaşılamamasına rağmen cezalandırma yoluna gidilmesinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğuna, dosya kapsamında elde edilen delillerin hukuka aykırı olduğuna, etkin bir soruşturma ve kovuşturma yapılmadan karar verildiğine ve sanık lehine olan yasa hükümleri uygulanmadığına,
verilen kararlar usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulması gerektiğine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.02.2011 tarihli ve 2010/268 Esas, 2011/80 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/24806, K. 2025/23725, 22 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama