Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24858 K.2026/236

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.04.2023 tarihli ve 2023/652 E., 2023/496 K. sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, ''...'in yanına gelerek ablası ile eniştesinin arasının bozuk olduğunu, ablasının eniştesine ders vermek istediğini, ablasının evine girerek hırsızlık süsü vermesini istediğine, arkadaşının ısrarı ile kiralamış olduğu aracı ile arkadaşının ablasının evine gittiğine, hırsızlık amacının olmadığına, beraatine karar verilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kamera kayıtlarının incelenmesinde, sanık ile iştirak halinde suçu işleyen kişinin yüzünde maske takılı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı zamanda 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f bendinde düzenlenen "tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık" suçunu oluşturduğu ve 142/2-f-h maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği hâlde, aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.