KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/25106 E., 2026/1239 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2026
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/2111 E., 2023/1898 K.
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
422 kelime·2 dk okuma
I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; "sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini gösterir, somut, objektif, her türlü kuşkudan uzak, mahkûmiyetine yeterli, kanunî ve inandırıcı delil bulunmadığına, sanık ile katılan arasında husumet bulunduğu hususunun göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,
suça konu eşyaların toplam değerinin az miktarda olup değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine, verilecek cezanın tayin ve tespitinde hataya düşüldüğüne" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/25106, K. 2026/1239, 22 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama