Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25126 K.2026/364

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın aşamalarda atılı suçu işlediğine dair samimi ikrarda bulunarak suçunu kabul ettiğine, sanığın atılı suçu yanında çalıştığı kişiler tarafından maaşının verilmemesi nedeniyle işlediğine, muaccel olan maaşlarını tahsil edemeyen sanığın bahse konu suça karıştığına, sanığın suç işleme iradesi altında hareket etmediğine ve alacağını tahsil amacıyla hareket etmesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 144. madde hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın zararı karşılamak için harekete geçtiğine;

ancak kendisinin almadığı bir çok eşyanın ücretinin söz konusu olaya dahil edilerek çok yüksek bir meblağın tahsilinin talep edildiğine, sanığın suça konu eşyaların çoğunluğunu katılana teslim ettiğine, eşyaları sattığı kişilerin isimlerini ve adreslerini bildirdiğine, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın tüm özverilerine rağmen hakkında takdiri indirimin alt sınırdan uygulanmasının hatalı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre, kronik obstrüktif akciğer hastalığı bulunan ve makineye bağlı olarak yaşayan katılanın bu durumundan faydalanarak atılı suçu işleyen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 142/2-a-h maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine,