Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25169 K.2026/1238

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın denetim süresi içerisinde suç işlemediğine, dolayısıyla hükmün açıklanma koşullarının oluşmadığına, sanığın savunması ve dosyada bulunan somut deliller nazara alınmadan sanığın mahkûmiyetine hükmedildiğine, sanığın samimi olarak suçu işlemediğini belirttiğine, temyiz dışı sanığın ve tanığın da sanığın savunmalarını doğruladığına, görüntülerdeki diğer şahsın ... isimli kişi olduğuna, sanığın olay günü telefonunu aracın torpido gözünde bıraktığına,

arkadaşını ise başka numaradan aradığını beyan etmesine karşın delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek sanığın savunmasına itibar edilmediğine ve varsayıma dayalı karar verildiğine, sanık hakkında gerekçesi gösterilmeden erteleme hükümlerinin uygulanmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,