Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24865 K.2025/23726

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul ederek zararı karşılamak istediğine, maddi imkânının yetersiz olması sebebiyle verilen süre içerisinde zararı karşılayamadığına, ancak bu ilerleyen aşamada karşılamayacağı anlamına gelmediğine, suça konu binanın kapısının kilidinin kırık olduğuna dair dosya kapsamında şikâyetçinin soyut beyanı dışında somut delil bulunmadığından sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verildiğine,

bu hususun da suçun işlendiği yerde gerek muhafaza altına alınmış gerekse kilitlenmiş bir şeye sanığın zarar vermediğini gösterdiğine, sanığın üzerine atılı suçlamayı işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen kararın kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe olan hükümler uygulanarak sanığın cezasının düşürülmesine karar verilmesine

'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;