Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24906 K.2025/24201

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; toplanan delillerin hukuka uygun olarak elde edilmediği, bu nedenle aleyhe olan delillerin hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, sanığın cezalandırılmasını gerektirecek yeterince hukuki ve kesin delil bulunmadığı, gerekli ve yeterli araştırma yapılmadan doğrudan cezalandırılma yoluna gidildiği, lehine olan tüm kanun maddelerinin uygulanmadığı, cezadan yeterince indirim yapılmadığı, usûl ve yasalara aykırı mahkeme kararının bozulmasına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydına göre, ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2016 tarihli ve 2015/175 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan 03.01.2017 tarihinde kesinleşmiş 1 yıl 15 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/273 Esas, 2017/268 Karar sayılı ilâmına konu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 25.04.2017 tarihinde kesinleşmiş 6 ay hapis cezasına dair ilâmın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “Bakırköy 46. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2016 tarihli ve 2015/175 Esas, 2016/329 Karar sayılı kararına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,

ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Silivri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2017 tarihli ve 2016/273 Esas, 2017/268 Karar sayılı ilâmına konu hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan verilmiş 6 ay hapis cezasına göre belirlenmesine," ibaresi eklenmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Adana 35. Asliye Ceza Mahkemesine,