Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/24917 K.2025/22597

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması için dosyada somut delil bulunmadığı, söz konusu suçun gece vakti işlenmemesine rağmen sanık hakkında fazla ceza tayini yoluna gidildiği, sanığın aşamalarda samimi bir şekilde ikrarda bulunup suçtan zarar gören kurumun zararını karşılamak istediği fakat bunun yargılama esnasında göz önüne alınmadığı, hırsızlık konusu malların değerinin az olduğuna", ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;