Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2491 K.2024/17870

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat etmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasına, değer düşüklüğünün nazara alınmaması, hükmün açıklanmasının ertelenmesine kararının verilmemesi ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, daha önceden tanıdığı katılandan instegram hesabına bakma bahanesiyle cep telefonunu istediği, katılanın da cep telefonunu suça sürüklenen çocuğa verdiği, ancak suça sürüklenen çocuğun telefonu alarak olay yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda, katılanın suça konu cep telefonunun zilyetliğini suça sürüklenen çocuğa devrettiğinden bahsedilemeyeceğinden ve suça sürüklenen çocuğun baştan beri kastının telefonu çalmaya yönelik olması nedeniyle, eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğu nazara alındığında mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde usulsüzlük bulunmadığından Tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.