Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2502 K.2024/13524

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

19.06.2019 tarihli bozma öncesi hükmün o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edildiği, Cumhuriyet savcısının temyiz sebebinin katılanın kısmi iadeye muvafakatinin bulunup bulunmadığına dair olduğu, bu hususun sanığın aleyhine de sonuç doğurabileceği, bu durumda bozma öncesi hükümde TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca yapılan (1/2) indirim oranının kazanılmış hak kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,