Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25076 K.2024/20828

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f. maddelerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Tarsus 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/461 Esas, 2019/474 Karar sayılı dosyasında verilen düşme hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/1494 Esas, 2021/962 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın düşme hükmünün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f. maddelerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.04.2021 tarihli ve 2020/1494 Esas, 2021/962 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Tarsus 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 16.02.2023 tarihli ve 2021/707 Esas, 2023/122 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/941Esas, 2023/543 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/941 Esas, 2023/543 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,