Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25102 K.2025/4303

Sanık hakkında İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli ve 2020/826 Esas, 2020/853 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kesin olarak verilmesinden sonra sanığın dosyaya sunmuş olduğu 27.06.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu,

eski hale getirme isteği hakkında karar verme yetkisi, 5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay’ın ilgili dairesine ait olduğundan sanığın talebinin kabulüne ilişkin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli 2022/2243 Esas, 2023/1350 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmasına karşın kararın kesin olarak verildiği belirtilerek sanık yanıltıldığından, eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın öğrenme üzerine yapmış olduğu 27.06.2022 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Bakırköy 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2019 tarihli, 2019/439 Esas, 2019/1010 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi'nin 15.12.2020 tarihli, 2020/826 E., 2020/853 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

sanığın 27.06.2022 tarihli eski hale getirme isteği üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 26.04.2023 tarihli ve 2022/2243 Esas, 2023/1350 Karar sayılı kararı ile kararın temyizi kabil olduğu hâlde sehven kesin olduğunu belirtilerek dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere katılan vekili ve sanık müdafiine tebliğ edilmeden Yargıtay'a gönderilmesi karşısında; kararın katılan vekili, sanık ve sanık müdafiine tebliği ile,