Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25268 K.2024/6608

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98919 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, her ne kadar anılan Mahkemenin 08/09/2022 tarihli ek kararı ile sanığın ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2019/705 esas, 2020/182 sayılı kararında birinci kez mükerrirliğe esas alınan Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2016 tarihli ve 2015/470 esas, 2016/39 sayılı kararı ile ilgili olarak infazın durdurulmasına karar verildiğinden bahisle sanığın cezasının birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

İkinci kez mükerrirliğe esas alınan Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2020 tarihli ve 2019/705 esas, 2020/182 sayılı dosyası üzerinden verilen 28/10/2022 tarihli ek karar ile, birinci kez mükerrirliğe esas alınan Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2016 tarihli ve 2015/470 esas, 2016/39 sayılı kararının hükümden çıkartılarak,

bunun yerine Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2017 tarihli ve 2016/272 esas, 2017/398 sayılı kararının birinci kez mükerrirliğe esas alınması suretiyle sanık hakkında aynı şekilde cezanın birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği anlaşılmakla, Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2022 tarihli kararında ikinci kez mükerrirlik uygulanmasının yerinde olduğu cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/907 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalandırılmasına ve hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, Mahkemenin 08.09.2022 tarihli ek kararıyla da 09.03.2022 tarihli kararla verilen "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar" hükümden çıkartılarak sanık hakkında verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği,

bu kararın sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın 19.09.2022 tarihli dilekçesi ek karara yönelik itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip işlem yapılmış ise de; bu dilekçe itibarıyla sanığın Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli mahkûmiyet kararını istinaf ettiği değerlendirilmekle. Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2021/907 Esas, 2022/334 Karar sayılı kararının kesinleşmediği belirlenmiştir.

3. Henüz kesinleşmediği belirlenen Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli mahkûmiyet kararı nedeniyle sonradan verilen inceleme konusu kararın da yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR