Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2536 K.2024/10166

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı ve müdafiinin yokluğunda verilen kararda, suça sürüklenen çocuk müdafii yönünden tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz hakkı tanındığı belirtilmek suretiyle yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurmuş olup 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı sanıklar ile birlikte olay günü gündüz vakti şikâyetçilere ait ikamete rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 119/1-c ve 31/3. maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.07.2014 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,