Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25632 K.2025/7515

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan ve daha ağır olan 25.12.2013 kesinleşme tarihli Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/697 Esas, 2013/1114 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etmek suçundan verilen 10 ay hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeni ile ikinci kez mükerir olduğu anlaşılan sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.