Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25727 K.2026/1876

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, ''malın değerinin fazlalığı gerekçe gösterilerek üst sınırdan ceza tayin edildiğine,

burada her ne kadar sanık samimi beyanda bulunarak suçu işlediğini kabul etmiş ve sadece mutfak malzemelerini aldığını belirtmişse de sayın mahkeme tarafından bu beyana itibar edilmeyerek sadece müştekinin gerçekliği doğrulanamayan ve kamera kayıtlarında da gerçekten mutfak malzemeleri dışında diğer eşyaların da malzemelerin alındığı tespit edilmeden müşteki beyanlarına itibar edilerek sanık hakkında malın değerinin fazlalığı dikkate alındığından fazla ceza tayin edildiğine ve tam olarak sanığın hangi malzemeleri aldığı tespit edilmemişken sadece müşteki beyanına itibar edilerek malın değerinin fazla oluşu gerekçe gösterilerek sanık hakkında

fazla ceza tayinini kabul etmediklerine'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;