Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25737 K.2025/23818

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, "sanığın kollukta vermiş olduğu ifade ile bugünkü ifadesinin tutarlı olduğuna, hırsızlık suçunu işleme saikiyle hareket etmediğine, kendisine yarar sağlama maksadıyla da hareket etmediğine, hırsızlık suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşabilmesi için müvekkilinin yarar sağlama saiki ile hareket etmesi gerektiğine, sanığın katılandan telefonu kendi telefonu sanarak aldığına,

değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatini talep ettiklerine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde Kayseri Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak istemediği de gözetilmeden hükmün açıklandığı 02.03.2023 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,