Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/25950 K.2025/25082

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediğine ve diğer sanık ...'nın savunmalarının bu hususu desteklediğine, mahkumiyete yeter somut delilin bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ... ile diğer sanık ...'nın iştirak iradesiyle hareket ettiğine, sanık ...'in müşterek fail olarak değerlendirilmesi ve TCK'nın 37/1 maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;