Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26135 K.2023/7418

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I) Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2023 tarih ve 2023/533 Esas, 2023/446 Karar sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 7 yıl 15 ay hapis cezasının miktarı yönünden temyizi mümkün olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, irade dışı alınan alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle suç işlenmesi halinin şahsi cezasızlık sebebi olduğuna, etkin pişmanlık hükümleri gereğince cezada indirim yapılması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 07.09.2023 tarihli ve 2023/2345 Esas, 2023/1941 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarından “Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ve "5275 Sayılı yasa 108/2 maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlik sebebiyle koşullu salıverilmeden faydalanamayacağı hususunun infaz aşamasında göz önüne alınmasına" ibarelerinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesine,