Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2617 K.2024/7382

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, 23.11.2013 tarihinde saat 10.30 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını fark ettiğini bildirdiği, suça sürüklenen çocuğun da tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, şikâyetçiye yönelik eylemin gece vakti işlendiğine dair dosyada hiç bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eylemlerini gündüz işlendiğinin kabulü ile yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin iş yerinin kepengini zorlamak suretiyle içeri girip 2.500-3.000 TL civarında çeyizlik eşyayı çalması şeklinde gerçekleşen eylemlerine uyan TCK’nun 142/1-b, 116/2, 31/3. maddesinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli zamanaşımı süresinin, 19.04.2016 olan karar tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,

suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir dava olmadığı hâlde her ne kadar mahkemesince mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de TCK'nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 23.11.2013 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,