Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2626 K.2024/10646

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, kamu görevlisi olan şikâyetçiler ... ile ...'i basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması, şikâyetçilere alenen hakaret etmesi ve polis aracının camını kırması şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-c, 125/3-a, 125/4, 43 ve 152/1-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama, hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 05.10.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,