Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26457 K.2025/7280

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında; katılana yönelik hırsızlık suçundan iddianamede TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca dava açıldığı, kurulan hükmün gerekçesinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinden uygulama yapıldığı belirtilmesine rağmen hükümde uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/1-e maddesi yerine, 141/1-e maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilecek yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.06.2022 tarihli bozma ilamı öncesi yapılan yargılamada sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gözetilerek sanık hakkında tayin olunan cezanın 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,