Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/26730 K.2025/243

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Şikâyetçinin, suça konu malzemelerin çalındığı aracının kilitli olup olmadığına dair dosya kapsamında herhangi bir beyanının bulunmadığının, suça sürüklenen çocuğun eylemi birlikte gerçekleştirdiği kimliği tespit edilemeyen şahıs tarafından aracın şöför mahalli camının zorlanarak açıldığını beyan ettiğinin ve olay yeri inceleme raporunda aracın kapılarında ve camlarında herhangi bir zarar olmadığının belirtildiğinin anlaşılması karşısında, şikâyetçiden aracının kapılarının kilitli, camlarının kapalı olup olmadığının sorulması ve sonucuna göre,

aracın kapıları kilitli ve camları kapalı vaziyette park edilmiş olması halinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi, anahtar uydurularak ya da sair alet ile aracın açıldığının belirlenmesi halinde aynı Kanun'un 142/2-d maddesi, kilitli olmadığının veya camlarının açık bırakılmış olduğunun belirlenmesi halinde ise aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda suça konu eşyaların şikâyetçiye iade edildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;