Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2699 K.2023/2042

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2019/393 Esas, 2019/416 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında, Kayseri 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2018/209 Esas, 2019/899 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c ve 62. maddesi uyarınca kurulan “1 yıl 8 ay” hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,