Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27020 K.2025/24840

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, 3213 sayılı Maden Kanununun Ek 15. maddesine getirilen düzenleme ile kaçak ocaklarda kömür üretimine hapis cezasının tekrardan getirildiğine;

ancak mahkemelerin idari yaptırımı düzenleyen 12. maddesi ile hapis cezasını düzenleyen Ek 15. madde arasında bir ayrıma gittiğine ve kaçak kömür ocağının ruhsat sahasında veya rödövans sahasında olup olmadığına dair bir ayrıma göre karar verdiğine, yapılan bu ayrımın hatalı olduğuna, sanığın Maden Kanunu'nun Ek15. maddesine göre yargılanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;