Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27056 K.2026/1215

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "istinaf mahkemesinin vermiş olduğu karardaki gerekçenin eksik ve yanlış olduğuna, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin genel ifadeler ile gerekçe gösterilerek uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, işlemediği bir suçtan dolayı hakkında ceza verilen sanığın bununla birlikte aynı Kanun'nun 53. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının ölçülülük ilkesine aykırı olduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine,

eksik inceleme yaparak usul ve yasaya aykırı karar verildiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;