Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27026 K.2025/23531

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin "suçun unsurlarının oluşmadığına, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine ve takdiri indirim nedenlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın olay yerinde bulunmadığına ve bu hususun HTS kayıtlarıyla kanıtlanması gerektiği gözetilmeden yeterli somut deliller olmadan eksik araştırma ve inceleme ile yasaya ve usule aykırı karar verildiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;