Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27331 K.2025/23533

Sanıklar tarafından 04.05.2021 tarihli verilen temyiz dilekçelerine istinaden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 08.03.20 23... /3013 Esas ve 2023/505 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, mala zarar verme suçunun aynı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan bahisle bu karara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ve sanıklara ek kararın 10.03.2023 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen mala zarar verme suçu yönünden temyiz isteminde bulunmadıkları anlaşıldığından, sanıkların temyiz kapsamlarının, haklarında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ün temyiz isteminin, "suçu işlemediğine, haksız yere ceza verildiğine"; sanık ...'ın temyiz isteminin ise "suçu işlemediğine beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;