Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27387 K.2023/9016

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, müteveffa şikâyetçi ...'ın 02.02.1929 doğumlu olup, suç tarihinde 90 yaşının üzerinde olduğunun anlaşılması karşısında; şikâyetçinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2. madesinin son fıkrasında düzenlenen, beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı tartışılıp, sonucuna göre "Verilecek ceza üçte biri oranına kadar artırılır" hükmü gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.