Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27401 K.2025/8043

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Bursa 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.04.2021 tarih ve 2020/543 Esas, 2021/453 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1789 Esas, 2021/1720 Karar sayılı kararı ile, "1-) Sanık hakkında ...

Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 11/11/2020 tarihli sağlık kurulu raporu ile 16/03/2021 tarihli ...

Üniversitesi Psikiyatri Ana Bilim Dalı raporunda sanığın TCK'nın 32. maddesinden yararlanamayacağının belirtildiği, yine sanık hakkında Dairemizde incelemesi devam eden dosyalar kapsamında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen 13/08/2020 tarihli raporda da, sanığın ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtildiği anlaşılmış ise de, sanığın güncel adli sicil kaydında bulunan birçok ilamda (örneğin Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/219 Esas ve 2019/911 Karar sayılı ilamı, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/742 Esas ve 2020/44 Karar sayılı ilamı,

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/137 Esas ve 2019/813 Karar sayılı ilamları) sanık hakkında akıl hastalığı nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda sanık hakkında düzenlenen raporlar arasındaki çelişkinin giderilebilmesi amacıyla, sanığın dava dosyası ve tüm tedavi evrakı ile birlikte Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'na sevk edilerek, Adli Tıp Genel Kurulu'nda muayenesi yapıldıktan ve gerekmesi halinde bir süre adli gözetim altına alındıktan sonra, suçu işlediği sırada ve şimdiki hali itibariyle akli durumu ve ceza ehliyeti ile ilgili olarak TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanığın otobüsün kapısındaki havayı boşalttıktan sonra kapıyı açarak içeri girmesi ve torpido gözündeki yedek anahtarla otobüsü çalıştırarak hırsızlaması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen "haksız olarak elde edilen anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık" suçunu oluşturmasına rağmen, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-h ve d maddelerindeki suçu oluşturduğu kabul edilip, cezanın alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedenleriyle" hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.06.2021 tarihli ve 2021/1789 Esas, 2021/1720 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Bursa 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2022 tarih ve 2021/547 Esas,2022/207 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi,