Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27517 K.2026/860

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 07.03.2023 tarihli ve 2022/2915 Esas, 2023/659 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2021/1426 Esas, 2022/1168 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi uyarınca kurulan 1 yıl hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II - Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "hakkında verilen cezanın fazla olduğuna, kamera görüntülerinin yeniden incelenmesini istediğine, çünkü suça konu bisikletin kilitli olmadığına, dosyanın yeniden incelenerek uzlaşma kapsamına alınmasını istediğine" sanık müdafiinin temyiz isteminin "müvekkilinin suç işlemek kastıyla hareket etmediğine, suç işlemek kastı ile hareket etseydi bisikletin ticaretini yaparak maddi anlamda karşılığını elde edebileceğine, bunun için yeterli zamanı olmasına rağmen bisikleti satmadığına,

karşı tarafın herhangi bir zararının söz konusu olmadığına, müvekkili sanığın olumsuz kişiliğine yahut davranışına dair dosyaya yansıyan bir tespit bulunmadığı gibi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar tartışılıp, değerlendirilmeden sırf sabıkalı olması nedeniyle hakkında TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesinin yasaya, Yargıtay içtihatlarına ve öğretiye açıkça aykırı olduğuna" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2017 tarihli ve 2017/288 Esas, 2017/1125 Karar sayılı ilâmında, birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2017 tarihli ve 2017/288 Esas, 2017/1125 Karar sayılı ilâmındaki kasten yaralama suçundan verilen 3 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle,