Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27560 K.2025/10277

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin " eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, diğer sanıkların suçlayıcı beyanları dışında başka somut ve her türlü şüpheden uzak kesin deliller bulunmaksızın sanığın cezalandırıldığına, hırsızlık kastı ile hareket etmediğine, sanığın suça iştirak etmediğine, suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte sanığın TCK'nın 39. maddesinden yararlandırılması gerektiğine, sanığın beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;