Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/27579 K.2024/6665

Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.04.2014 tarihli ve 2013/280 Esas, 2014/302 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 27.07.2023 tarihli dilekçesi ile kamu malına zarar verme suçundan hükmedilen hapis cezasına yönelik temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde de bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar karar tarihinde İzmir 1 No'lu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan hükümlünün, yokluğunda verilen ve 16.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmış ise de;

hükümlünün ilk olarak 08.08.2014 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan hükümlünün, kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 27.07.2023 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, hükümlünün süresinde olmayan temyiz istemi ile yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının,